Fragment 3

8 maart 2019 0 Door admin

Vanavond zou ik alleen naar de koude slaapkamer gaan,  met een grote aap knuffel in het te ruime bed stappen en proberen in slaap te vallen. Met de lange armen van de aap om me heen geslagen. 

Migraine hoorde nu alle dagen bij mijn leven. Rosa zei: migraine is ingehouden verdriet.

Gelukkig geloofde ik dat niet, dat was veel te makkelijk.

Anderen zeiden ook; kanker kreeg je, omdat je dingen niet had verwerkt, omdat je blokkades had en de ziekte gaf je de kans daar nog iets mee te doen. Waarom moest je als je al pech had, jezelf ook nog eens de schuld geven?

Blokkades kon je omver werpen door emoties te delen, maar dat was volgens mij een overgewaardeerd fenomeen. Wat waren emoties helemaal? Een beperkt scala aan uitingen, meestal zo voorbij. Ik kon het niet. Sterker, waarom zou ik het willen?

Maar een paar dagen gezellig samen koken, daar kon ik bijna vrolijk van worden.